Er is iets magisch aan een kind dat speelt, of het nu in de box is, op de vloer, of in een groen park. Geen haast, geen moeten. Spelen is niet alleen maar leuk, het is leren zonder dat je het doorhebt. Het is vrijheid, verbeelding en jezelf zijn. Ik probeer dat onzichtbare moment vast te leggen, dat echte, geen geposeerde lach, maar een blik van een kind dat alles even vergeet

Previous
Previous

nonnen in parijs (zie meer)

Next
Next

muziek op wereldhaven dagen (zie meer)